
Metal 3D yazıcılar (Lazer Toz Yataklı Füzyon - LPBF), karmaşık roket motorlarını veya kişiye özel implantları üretebilir. Ancak bu sihirli makinelerin bir "Aşil Topuğu" vardır: Hammadde tutarsızlığı.
Eğer kullandığınız Titanyum veya İnkonal tozu mükemmel küresellikte değilse veya içinde nem varsa, milyon dolarlık üretim çöp olabilir. Geleneksel laboratuvar testleri yavaştır ve sadece küçük bir numuneyi temsil eder. Yapay Zeka destekli yeni nesil kalite kontrol sistemleri ise, milyarlarca toz taneciğini saniyeler içinde analiz ederek bu riski ortadan kaldırıyor.
Bir 3D yazıcının lazeri toz yatağında gezinirken, tozun davranışını üç ana faktör belirler:
Akışkanlık: Toz, yazıcı tablasına bir sıvı gibi pürüzsüzce yayılmalıdır (Recoating).
Paketleme Yoğunluğu: Tanecikler arasında ne kadar az boşluk kalırsa, parça o kadar sağlam olur.
Morfoloji (Şekil): Tanecikler patates gibi yamuk değil, bilye gibi kusursuz yuvarlak olmalıdır.
AI, insan gözünün veya standart sensörlerin kaçırdığı desenleri yakalar. Bu süreç iki aşamada gerçekleşir:
Yazıcıya toz yüklenmeden önce, Elektron Mikroskobu (SEM) veya yüksek çözünürlüklü optik kameralardan alınan görüntüler AI algoritmalarına beslenir.
Otomatik Sınıflandırma: AI, binlerce taneciği tek tek tarar. "Uydu" (satellite) oluşumlarını, deforme olmuş parçaları veya yabancı maddeleri %99 doğrulukla tespit eder.
PSD Tahmini: Parçacık Boyut Dağılımını (Particle Size Distribution) analiz ederek, o toz partisinin yazıcıda nasıl akacağını simüle eder.
En büyük devrim buradadır. Yeni nesil AI destekli 3D yazıcılar, her katmanı serdikten sonra tozu izler.
Katman Analizi: Yazıcının içindeki kameralar, serilen toz tabakasını fotoğraflar. AI, "streaking" (çizgilenme) veya eksik tozlama bölgelerini milisaniyeler içinde fark eder.
Düzeltme: Sistem hatayı fark ederse, "recoater" kolunu tekrar gönderip o katmanı düzeltebilir veya operatörü uyarabilir.
Yapay zeka modelleri (özellikle Konvolüsyonel Sinir Ağları - CNN), metal tozlarında şu kritik hataları avlar:
Agloerasyon (Topaklanma): Nem veya statik elektrik yüzünden birbirine yapışmış toz kümeleri. Bu, parça içinde gözenek (porozite) oluşturur.
Uzamış Parçacıklar: Küresel olmayan, çubuk şeklindeki tozlar akışkanlığı bozar.
Yabancı Cisimler (Cross-Contamination): Bir önceki üretimden kalan farklı bir metalin tozu veya makineden düşen mikroskobik bir parça.
Gaz Gözenekleri: Toz taneciğinin içinde hapsolmuş gaz baloncukları. Bu, üretilen parçanın yorulma ömrünü kısaltır.
Metal tozları pahalıdır ve 3D baskıda kullanılmayan tozlar elenip tekrar kullanılır. Ancak her kullanımda tozun kalitesi bozulur (oksitlenir veya şekli bozulur). AI algoritmaları, geri dönüştürülen tozun geçmiş verilerini analiz ederek, "Bu toz artık kullanılamaz" veya "Bunu taze tozla %30 oranında karıştır" kararını otonom olarak verebilir. Bu, maliyetleri düşürürken kaliteyi standartlaştırır.
Metal eklemeli imalat, prototip aşamasından seri üretime geçiyor. Bu geçişin anahtarı, şansa bırakılmamış hammadde kalitesidir. Yapay zeka, metal tozlarını bir "kum yığını" olmaktan çıkarıp, her taneciği kimliklendirilmiş dijital bir veriye dönüştürüyor.